Teritoriju današnje opštine Bor od davnina su nastanjivali ljudi, koji su pripadali različitim kulturama i narodima, pa je i logočno da su svi oni ostavili iza sebe neka obeležja po kojima ih i danas pamtimo i prepoznajemo.
Arheološki lokaliteti Zlot, Čoka lu Balaš, Krivodol, Tilva roš, Selište, Stol, Ključ, Trebić, Straža, Tanda, Donja Bela Reka, Gornjane, Krivelj, Brestovac i drugi, ističu se brojnošću predmeta različite izrade, materijala, namene, stilske i vremenske pripadnosti. Najinteresantniji se čuvaju u Muzeju rudarstva i metalurgije u Boru i deo su kulturne baštine. Poznati su i ostaci građevina na Manastirištu kod Zlota, ostaci crkve kod Gornjana i starih seoskih grobalja u Brestovačkoj Banji, Kučajni i Krivelju.
Posebnu celinu i graditeljsku baštinu predstavljaju stari objekti u Brestovačkoj Banji, koji su 1949. godine zakonom zaštićeni i nakon toga više puta restaurirani. Najstarije objekte predstavljaju turska kupatila-hamami, kojih je bilo tri. Najbolje je očuvano ono u centru Banje, koje je 1970. godine i obnovljeno. To je mala, kvadratna građevina, debelih i belo okrečenih zidova, sa bazenom i kupolastom krovnom konstrukcijom, obloženom bakrom.
Lepotom izgleda i majstorstvom izgradnje, kao i prilagođenošću ambijentu i prvobitnoj nameni ističu se: Konak kneza Miloša i Knežev Dvorac. Milošev konak je izgrađen 1835. godine po nalogu i za potrebe Kneza Miloša Obrenovića. Detaljno je restauriran 1970. godine, kada su tu smešteni eksponati muzejske postavke „Brestovačka Banja u doba kneza Miloša“.
Od interesa je i akcija kneza Aleksandra Karađorćevića, koji je 1856. godine u Brestovačkoj Banji, suprotstavljajući se državnom savetu, podigao „Zdanje“, koje je kasnije preimenovano u „Knežev Dvorac“. Ova se zgrada nalazi nedaleko od turskog kupatila i  Miloševog Konaka i okružena je bujnom šumskom vegetacijom.

 Trenutno je zgrada Dvorca ruiniranog izgleda, ali je u toku projekat za rekonstrukciju i adaptaciju ove prelepe i značajne građevine, nakon koje će on zablistati u novom sjaju.
Za turiste su interesantni kulturno-istorijski spomenici u Boru. Zanimljiva je istorija crkve Sv. Đorđa, po narodnom verovanju zaštitnika Borskog rudnika. Podignuta je u naselju „Sever“ 1911. godine i bila poznata po ikonostasu koji je uradio slikar Paško Vučetić. Na jednoj od ikona predstavljeni su Vajfert, Gramberg, Hofman i Šistek, ktitori crkve i utemeljivači rudarstva u Boru. Nakon restauracije ova ikona se čuva u likovnoj zbirci Muzeja rudarstva  i metalurgije u Boru. Inače, zbog širenja rudnika i grada, crkva je morala biti izmeštena u selo Brestovac, gde i danas stoji njen kostur. 1940. godine, na novoj lokaciji sazidana je današnja crkva, koja je bez većih umetničkih vrednosti.
Odlukom SO Bor, davno je zaštićeno više objekata stare arhitekture u nekadašnjoj Francuskoj i Nemačkoj koloniji. Ističe se zgrada Direkcije rudnika iz doba Francuske uprave. Iako je više puta preuređivana i menjala namenu Direkcija je sačuvala svoj prvobitni spoljni izgled, sa elementima francuske arhitekture. Tokom mnogih godina u ovoj zgradi donošene su sudbonosne odluke za rudnik i grad, a jedna od njih je i odluka o stvaranju velikog sistema Rudarsko-topioničarskog basena Bor.
„Francuska kasina“ je zgrada iz 1929. godine. Ona je posle oslobođenja pretvorena u Dom kulture, sa bioskopom, pozorištem, bibliotekom, čitaonicom i drugim sadržajima. Kao takva funkcionisala je do 1961. godine, kada se tu uselio Tehnički fakultet, organizujući laboratorije, učionice, kabinete, biblioteke, studentsku službu i druge prostorije.

1907. godine na starom Borskom groblju, podignut je spomenik Franji Šisteku, jednom od osnivača rudnika. Posmrtni ostaci i spomenik su 1973. godine preneti na Novo groblje. Na ovom groblju nalazi se i spomenik Jevrejima, žrtvama fašizma, podignut 1968. godine. Na Novom gradskom groblju takođe je podignuta i grobnica pedesetorici boraca Krajinskog i Majdanpečkog partizanskog odreda. Na Trgu oslobođenja u Boru, gde su oktobra i novembra 1941. godine streljani i obešeni ovi partizani, 1981. postavljen je bronzani spomenik. Ratnim danima, ljudima i događajima, posvećeno je više spomen ploča na raznim zgradama u Boru. Simboli rudarstva, dva ukrštena čekića sa rudarskom svetiljkom, krase fasadu stare Direkcije zajedno sa obeležjem posvećenim pedesetogodišnjici postojanja borskog rudnika. Jedan od simbola Bora je spomenik rudaru koji se najpre nalazio u centru grada, a sada ispred Upravne zgrade. Kao poklon Mađarske Vlade izrađen je spomenik Miklošu Radnotiju koji je otkriven 5. maja 1979. godine na Borskom jezeru, ali je tokom 2004. godine on premešten i danas se nalazi na ulazu u Bor, na platou ispred Doma zdravlja.