Područje Bora i njegove okoline, prema nekim podacima postoji jos iz perioda vinčanske kulture. Značajno je spomenuti nalazište Rudna Glava i Dnevni kop kao najstariji praistorijski rudokop na centralnom Balkanu, koji potiču iz IV veka pre nase ere.
Na prelazu iz stare u novu eru područje Bora je bilo pod vlašću Rimljana. Oni su stekli kontrolu nad prirodnim bogatstvima, pre svega rudnim. U III veku nove ere nastala su sledeća naselja rudarsko-metalurškog karaktera: Tilva Roš, Argentares, Cetace, Kraku Lu Jordan i Romulijana.
Teritorija opštine Bor je u ranom srednjem veku bila u sastavu države Cara Dušana, koji se tada veoma interesovao za rudarstvo. Sredinom XV veka osnovan je Vidinski sandžak, kojim su upravljali Turci i koji su angažovali veći broj ljudi da čuvaju granice prema susedima. Iz tog perioda potiču zapisi o selima Slatina, Bučje, Bela Reka i Luka. Nešto kasnije se pominje i selo Krivelj, kao i manastir Sv. Arhanđel kod Zlota.Krajem XVII veka, kada su se vodili ratovi između Turaka i Austrijanaca, Bor je sa gotovo svim današnjim naseljima bio u sastavu Timočke Krajine. Nakon Požarevačkog mira 1718. godine, teritorija današnje opštine Bor pripala je Austriji.Turci uspostavljaju vlast ponovo od 1739. godine. Ova teritorija je oslobođena od Turaka posle Prvog Srpskog ustanka. Prvo prisjedinjavanje Srbiji usledilo je 1833. godine. Na poziv Kneza Miloša Obrenovića 1835. godine dolazi baron Herder, rudarski stručnjak iz oblasti Sas u Nemačkoj. U to doba Bor je bio seosko naselje u dolini Slatine ili Borskog potoka, gde su se ljudi bavili uglavnom poljoprivredom.  Godine 1837. selo Bor imalo je 42 kuće. U sledećih 50 godina broj je porastao na 131 i u Boru je živelo 689 stanovnika. Kuće su bile izgrađene od brvana i pluća, oblepljene blatom i pokrivene slamom, bez kanalizacije i vodovoda i odavale su utisak siromaštva.

  Znatno kasnije je za potrebe razvoja rudarstva u Boru podignuto prvo radničko naselje. Kasnije se formira takozvana „Stara Kolonija“. 1928.godine počinje izgradnja „Nove“ ili „Južne Kolonije“. Za potrebe grada i njegovih stanovnika zidaju se ulice, škole, bolnice i uređuje se grad, koga su nekada činile samo jedna kafana i jedan dućan. Za vreme I Svetskog rata Bor su okupirali Bugari, a oslobodile su ga Francuske trupe 1918. godine. Uz pomoć francuskog kapitala Bor izrasta u rudarski centar sa jakim uticajem na okolinu i naselja u okolini. Pred II Svetski rat Bor je imao 10.000 stanovnika, od kojih je 6.000 bilo zaposleno u rudniku. Početkom 1941. godine Bor okupraju Nemci, koji u okolini organizuju logore i eksploatišu rudno bogatstvo. Vršen je pritisak na stanovništvo da se prijavljuje za rad u rudniku. U Bor i okolinu deportovani su radnici iz različitih delova Srbije i Evrope. Nemci su u sledećih 4 godine gradili stanove duž „Južne Kolonije“, misleći da će njime dugo vladati. Nakon rata i oslobođenja  su završene započete zgrade, a zatim je započeta gradnja nove četvrti „Staro Selište“. Najnoviji i najmoderniji delovi Bora grade se na lokaciji „Četvrti Kilometar“, koji se nalazi na izlazu iz Bora, prema Zaječaru i Banjskom Polju. Bor i njegova opština oslobođeni su 3. oktobra 1944. godine. Status grada Bor je dobio 30. marta 1947. godine, i tada je u njemu živelo 11.000 ljudi u 5.000 domaćinstava. Brzo je rastao, sve se više širio, u njemu je bilo sve više stanovnika i postao je rudarski i industrijski centar domaćeg, evropskog i svetskog značaja.