Hidrološke karakteristike teritorije opštine Bor uslovljene su načinom postanka reljefa, njegovom evolucijom, geološkim sastavom, klimatskim osobenostima pedološkim sastavom tla i vegetacijom. Voda se javlja u vidu raznovrsnih hidrografskih objekata i kao takva značajna je za razvoj niza delatnosti. Podzemne vode, izvori, vrela površinski rečni tokovi, reke ponornice, termomineralni izvori Brestovačke Banje, zajedno sa Borskim jezerom daju okolini Bora prepoznatljive karakteristike veoma atraktivne za turiste i ljubitelje prirode . Svi navedeni hidrografski objekti zajedno sa oblicima reljefa daju okolini opštine Bor veoma upečatljiv i atraktivan izgled.

Izvori i vrela

Krečnjački tereni odlikuju se bezvodnošću na površini i obiljem vode u podzemnim pukotinama i kanalima.  Posebno je značajno da se u zapadnom delu Dubašnice (Kraška površ) javljaju ponori, a u istočnom podnožju slabija i jača vrela iz kojih izbija voda. Voda koja nestaje u ponoru Vojala, pojavljuje se na Velikom Boljevskom vrelu i Malom Boljevskom vrelu, ističući iz kratkih pećinica. Pored ovih, postoje još tri vrela, koje se koriste za vodosnabdevanje Bora. Maksimalna izdašnost im je procenjena na 238 l/s. Od grupe Boljevskih vrela, vodom su izdašnija Zlotska vrela, jer daju i do 300 l/s vode, i od njih nastaje Zlotska reka, pritoka Timoka. Krečnjački tereni Velikog i Malog Krša i Stola hrane vodom nekoliko krških vrela, od kojih su najizdašnija ona u selu Donja Bela Reka .

b) Termomineralni izvori

Nekadašnja vulkanska aktivnost i složen geološki sastav terena okoline Bora, uslovili su pojavu termomineralnih voda. Termomineralne vode su odavno poznate u terenima Timočke eruptivne oblasti i kao takve korišćene su u balneološko-rekreativne svrhe, počev od starih Rimljana, do danas. O tome svedoče ostaci starih kaptaža i drugih građevina.
U ovoj oblasti, pored Brestovačke Banje, poznate su još 4 pojave termomineralnih voda, odnosno ležišta ovih voda: izvori Gamzigradske, Nikoličevske, Šarbanovačke i Sumrakovačke banje. Nakon 1833. godine, kada je u Srbiji ukinut turski spahijski sistem, u ove krajeve dolazi knez Miloš Obrenović. On se interesuje za lekovite vode koje su ovde koristili još stari Rimljani i Turci kao ilidžu - banju. Uzorci vode sa ovog prostora su tada poslate na ispitivanja i analiza u Beč. One toplotom rastvaraju okolne stene i obogaćuju se mineralima korisnim za banjsko lečenje. U banji postoji 10 izvora i poređani su u pravcu glavnih pukotina zemljine kore, tj. od istoka ka zapadu. Male su izdašnosti, ali imaju bogat i raznovrstan hemijski sastav. Najveći broj termomineralnih pojava (7) nalazi se sa leve i desne obale Banjske reke u centru banje. Osim toga, registrovane su još 3 pojave: prva je na oko 300 m uzvodno, druga na oko 1500 m nizvodno od banje, a treća u Brestovačkoj reci.
Osim prirodnih pojava isticanja termomineralnih voda (izvori) u Brestovačkoj Banji postoje 2 pliće sonde i jedna dublja bušotina. Pored ovog, ima i nekoliko izvora u okviru kada i bazena.

Termomineralne vode Brestovačke banje karaktiriše: temperatura (40,7oS); povišena mineralizacija (400 – 600 mg/l.); ph indeks (8 -8,7), što ih svrstava u alkalne vode; natrijum (40-80 mg/l), kalcijum (50-90 mg/l), hidrokarbonat (od 50 mg/l) i sulfat (200 – 350 mg/l). Termomineralne vode Brestovačke banje se danas isključivo koriste u balneološke svrhe. U terapijske svrhe se koriste kupanjem i pijenjem. Za ispiranje očiju, nosa i grla upotrebljavaju se vode sa posebne česme. Najbolji rezultati se postižu kod lečenja reumatskih oboljenja mišića, kostiju, zglobova, zatim kožnih oboljenja, posledica povreda, opšte iscrpljenosti organizma i sl. Voda je kontraindikativna za sepsu, tuberkulozu, skorbut i teža oboljenja srca.

U opštini Bor postoje i termomineralni izvori u selu Šarbanovac.  Po temperaturama ovi izvori pripadaju grupi hipotermi. Po hemijskim i balneološkim oznakama su sumporovite indiferentne vode. Lekovitost se zasniva na sadržajima mikro elemenata kalcijuma, litijuma, rubidijuma, sirancijuma, barijuma, bakra, joda, fosfora i nešto povećanom sadržaju fluora. Suvi ostatak dostiže 0,319 g/l, a ph vrednost 8,4, što vodu čini alkalnom . Šarbanovačka banja, poznata lokalnom stanovništvu, mogla bi se aktivirati kao novi turistički punkt opštine Bor i uvrstiti u turističku ponudu kao komplementarni turistički motiv, naročito prilikom posete turista selima. Njihov boravak bi se tada upotpunio i posetom ovom turističkom motivu.

c) Reke i potoci

 

Na teritoriji opštine Bor ne postoje veći hidrografski objekti. Većina potoka i reka pripada slivu Timoka i odlikuje se neujednačenim vodostajima i malim proticajima. Veći vodeni tokovi se nisu ovde razvili pre svega zbog krečnjačke podloge, koja zapravo uslovljava podzemno oticanje voda.
Od vodenih tokova se ističe Zlotska reka, čiji je deo vode preveden u Borsko jezero radi popravljanja njegovog vodnog bilansa. Na ovaj način je izvršena veštačka piraterija, ali sve u slivu Crnog Timoka. Zlotska reka je dugačka 16  km. Uzvodno od Zlota, iz pravca zapad - istok, skreće na jug, protiče pored sela Sumrakovac i naspram sela Savinac uliva se u Crni Timok na nadmorskoj visini od 184 m. Površina sliva Zlotske reke je 314  km2. Vode Zlotske reke spadaju u čistije vode na teritoriji Timočke Krajine, te je ona veoma pogodna za izlete, šetnje, a naročito za pecanje, jer se u njenom slivu nalazi veći broj različitih vrsta riba (pastrmka, klen, bela riba, bojanka, krkuša, peš) a zbog čistoće vode ima i rakova.   U rano proleće u vreme otapanja snega i obilnijih kiša, Zlotskoj reci pritiče i voda Lazareve reke. Ova reka ima veoma zanimljiv kanjon koji je usečen između Malinika na jugu i Stobora na severu. Leva strana kanjona visoka je 350 m, a desna 500 m. Na nekoliko mesta širina rečnog korita je samo 3 - 4 m. Sličnih odlika, ali manjih dimenzija je i kanjonska dolina Mikuljske reke, leve pritoke Lazareve reke. Ovo je reka ponornica dugačka 1,5 km i duboka 70 do 100 m. Nizvodno od ponora, voda ove reke teče samo posle naglog topljenja snega. 
U Crni Timok sa leve strane ulivaju se 14  km dugačka Jasenova reka, koja protiče kroz Šarbanovac, Punđilov potok dugačak 7  km i Banjska reka koja protiče kroz Brestovačku banju, Brestovac (po ovom selu se naziva Brestovačka reka) i Metovnicu. Ovaj tok nastaje od potoka Valja Žoni i Marecove reke, na čijem je sastavu podignuta brana Borskog jezera. Nizvodno od Brestovačke Banje, zbog prijema termomineralnih voda, povišena je temperatura vode. Banjska reka je dužine 24 km a površine sliva 150 km2, i ovo je  reka koja se veoma dobro može iskoristiti od strane turista za  obilaske, šetnje u prirodi, rekreaciju, sport, pecanje i sl.

d) Borsko jezero

 Borsko jezero je udaljeno 16 km od Bora, a 4  km od Brestovačke Banje. Naziv je dobilo po blizini Bora, ali se naziva i Brestovačko jezero jer je zapravo nastalo pregrađivanjem Brestovačke reke. Borsko jezero spada u grupe veštačkih jezera, i ono je višenamenska akumulacija. Nastalo je 1959. godine. Nadmorska visina jezera pri njegovom najvećem vodostaju iznosi 438 m.  Dužina brane je 170 m,  a visina 50 m,  dok je površina jezera 30 ha. U basenu jezera je akumulirano 11,9 miliona m3 vode. Za povećanje vodnog bilansa jezera, u njegov basen je uvedena izvesna količina vode iz sliva Zlotske reke.

 

Borsko jezero je nepravilnog oblika, jer je nakon izgradnje brane voda potopila donje delove doline Marecove reke i Valja Žoni, koje su zapravo izvorišni krakovi Brestovačke reke (ili Banjska reka) . Ovi potopljeni delovi reka podsećaju na zalive. Voda se u jezeru preko leta zagreje i do 24oC, što veoma pogoduje kupačima, kojih je tada veoma mnogo na jezeru. Za razliku od leta, tokom zime, koje su ovde veoma hladne, jezero se zaledi a debljina leda u priobalnom pojasu može da dostigne i do 30 cm. Najviši vodostaji jezera su u proleće, što je posledice otapanja snega, a najniži u jesen i krajem leta. Razlika između maksimalnog i minimalnog vodostaja može da premaši i 10 m, što se negativno odražava na biljni i životinjski svet jezera. Pri najvišem vodostaju dubina jezera dostiže 48 m, boja vode je zelenkasto-siva, a providnost do 3 m.(Stanković S., 1993.) Zbog svega navedenog smatra se da je Borsko jezero najvredniji hidrografski objekat na teritoriji opštine Bor, koji može da zadovolji veliki broj turističkih potreba i na kome se mogu sprovoditi različite aktivnosti turista (kupanje, skijanje na vodi, rekreacija, šetnje u prirodi, različiti sportovi i dr.).